Tweede leven voor 'onnodig' kerstpakket

Paul Bots

Weert - Is het kerstpakket ook aan u niet besteed? Vier Weerter jongeren gaan 'ongewenste' kerstpakketten verdelen onder mensen die ze wél kunnen gebruiken.
U heeft de potjes paté van het kerstpakket-2003 nog in de kelder staan? Dan ziet u vast al op tegen de nieuwe doos die u komende maand in de handen gedrukt krijgt. Weer blikjes vol vreemd eten dat in de verste verte niet lijkt op de door u gewenste biefstuk met champignons. Enkele Weerter jongeren bieden een oplossing.

'Een kerstpakket voor iedereen.' Onder dat motto starten vier jongeren uit Weert een inzameling van kerstpakketten die door hun oorspronkelijke ontvangers niet nodig of ongewenst zijn bevonden. De vier willen de pakketten vervolgens verdelen onder Weertenaren die het écht nodig hebben. Een lijst van twintig namen en adressen van potentiële gelukkigen hebben ze al via thuiszorg gekregen.
,,Je ziet vaak dat mensen die een kerstpakket krijgen, het eigenlijk helemaal niet nodig hebben'', legt Marc Nordhausen het idee achter de actie uit. Marcs broer Rudy liep al langer met het idee rond. Rudy Nordhausen organiseerde de voorbije twee jaar een kerstdiner voor eenzame Weertenaren samen met Jaap de Vos. Het tweetal was bang dat ze de kerstpakkettenactie met hun tweetjes niet zouden aankunnen. Nu broer Marc en de Maarheezense Angela Geurts zich als versterking hebben aangediend, is er wel genoeg mankracht, denken de organisatoren. ,,We hebben nu in ieder geval een paar mensen die kunnen autorijden, zodat we pakketten kunnen ophalen en bezorgen'', aldus Marc Nordhausen.

Hoe groot de actie wordt, durft Nordhausen nog niet te zeggen. Dat is afhankelijk van het aantal mensen dat het pakket afstaat. Gehoopt wordt op in ieder geval twintig pakketten voor de mensen die via thuiszorg zijn aangemeld. De organisatie staat ook open voor aanmeldingen van mensen die zelf iemand kennen die een pakket kan gebruiken. ,,Maar de ontvangers moeten wel ingelicht worden. Het ligt gevoelig. Mensen schamen zich soms voor hun omstandigheden. Ze willen niet in een hoek geplaatst worden.''

Hoe de verdeling straks gaat plaatsvinden, moeten de organisatoren nog bedenken. ,,We kunnen de inhoud van de pakketten eerlijk verdelen, of we kunnen de pakketten gewoon ongeopend doorschuiven naar de ontvanger. Dat moeten we nog bekijken.''

Het is de bedoeling dat de kerstmandjes en dozen in de week voor kerst worden uitgedeeld. De inzameling stopt op 19 december.

Mensen die hun kerstpakket ter beschikking willen stellen, kunnen zich aanmelden bij Marc Nordhausen op telefoonnummer 0495-531950 (tussen 13.00 en 15.00 uur).

woensdag 17 november 2004 Dagblad De Limburger

-Terug naar boven-

Kerstgedachte is hard nodig in AZC van Baexem

Ruud Linssen

Weert/Baexem - Sinds enkele jaren neemt de familie Nordhausen zich met Kerstmis het lot ter harte van de verschoppelingen, de armen en de eenzamen. Op Eerste Kerstdag bezochten ze het asielzoekerscentrum van Baexem.

Een sinistere lucht hangt in het asielzoekerscentrum (AZC) in Baexem. Het kruipt onder je huid: de angstige ogen van een vrouw schuifelend over de smerige vloer, het troosteloze halfdonker, de rijen gesloten deuren waarachter de vluchtelingen wonen. En vooral die stilte.

Nergens lijkt de kerstgedachte zo hard nodig dan op deze plaats waar geen feestelijke verlichting of andere versiering is te bekennen. In het trappenhuis hangt op elke verdieping een vangnet van touwen, waarschijnlijk bedoeld voor vluchtelingen die in hun wanhoop naar beneden springen.

De Weerter familie Nordhausen is op Eerste Kerstdag hier neergestreken om etenswaren uit te delen. De afgelopen weken hebben ze kerstpakketten verzameld om te verspreiden onder de armen en eenzamen in Noord-Limburg. Datgene wat overschiet, wordt vandaag naar het asielzoekerscentrum gebracht.

Het is niet zo eenvoudig om binnen te komen. Hoewel de familie vooraf de komst heeft aangekondigd bij het AZC, weet de suppoost bij de ingang van niets en moet daarom met de directeur bellen. Nadat de directeur weer met zijn superieuren heeft geconfereerd, krijgt de suppoost groen licht om de Nordhausens door te laten. De journalist mag mee, de fotograaf moet buiten blijven. Geen namen opschrijven, krijgen we als opdracht mee van de suppoost.

Van de kerstpakketten is dit jaar niet veel overgebleven. De Nordhausens zijn daarom een dag eerder langs geweest bij twee supermarkten waar ze twee containers brood hebben opgehaald voor de asielzoekers. Vader Nordhausen: ,,Ze moeten van een paar euro per week leven. Dus een brood kunnen ze heel goed gebruiken.''

Zijn zoon Marc, die met zijn broer Rudy een aantal jaren geleden het initiatief nam voor deze kerstactie: ,,Zo blij als deze asielzoekers zullen de gemiddelde Nederlanders niet worden van een brood.'' Naast de broden hebben Marc, Rudy en hun beider vriendinnen het laatste ingezamelde geld gespendeerd om nog wat meer eten te kopen. Blikken bruine bonen, koekjes, chips. Ze hebben het verdeeld over plastic zakjes die als verpakking dienen voor de kerstcadeaus.

Marc, Rudy, hun vader en de twee meisjes lopen door de gangen en kloppen op elke deur. Sommige blijven dicht omdat de bewoners kennelijk niet thuis zijn of nog slapen. Als de deur opengaat, kijken tegen twee verbaasde ogen naar buiten. Op de gezichten lees je spanning over een onzekere toekomst.

Leonie Pinxten, vriendin van Marc, zegt tegen een asielzoekster: ,,Ik kom iets extra's brengen voor kerstmis.'' Als tot de vrouw in de deuropening doordringt waar het om gaat, verschijnt een korte glimlach op haar gezicht. Met haar gebrekkige kennis van het Nederlands herkent ze het woord kerstmis. ,,Jullie ook'', antwoordt ze. De Nordhausens ontmoeten weinig vrolijkheid in de deuropening; wel non-verbale dankbaarheid in de ogen van de vluchtelingen. Alleen de jongste kinderen glunderen als ze een zakje snoep krijgen. De kinderen volgen nieuwsgierig de Nordhausens.

Na verloop van tijd zijn de pakketten op en moeten ze noodgedwongen restanten uitdelen. ,,Als het op is, is het op'', zegt Rudy nuchter. Hij verklaart deze actie: ,,Als je ziet hoeveel mensen op een enkel kamertje wonen, dan doet je dat veel. We vinden het belangrijk om het juist nu te doen. Drie jaar geleden vroegen we ons af: wat betekent kerstmis nu eigenlijk? Eten, eten, drinken, drinken? Het pinrecord is gisteren verbroken. Nog nooit is zoveel geld opgenomen met kerstmis. Onvoorstelbaar als je denkt aan deze vluchtelingen. Ik ben niet gelovig, maar je mag een voorbeeld nemen aan het verhaal van Jozef en Maria. Zij waren op zoek naar onderdak, en vonden dat juist bij de allerarmste mensen.''

Dagblad de Limburger 27 December 2004

-terug naar boven-